Zajączku!
Chociaż Ty nie pędź tak
tak jak pędzimy my
Przecież nie wiesz co to czas
taki ludzki, taki nasz
postradany, wmówiony nam
przez nas samych
Niby cenny kiedy go nie mamy
a jego nadmiar – zmarnowany
Zajączku, nie gnaj tak
spójrz na człowieka
i ciesz się wszystkim, co masz
