Życie w nawiasie- mniejsze lub równe zeru.
Dochód spod pierwiastka wyciągnąć trzeba
i kupić za niego pochodną chleba,
a dodam jeszcze do tego do potęgi problemów.
Ja, choć jeden, równam się zeru-
czyż to aby nie sprzeczność?
Lecz odjąć coś jeszcze muszę:
kredyt- taka hiperbola,
ona jedyna nie dotknie nigdy zera.
Więc co teraz? Wielka niewiadoma-
życie, funkcja malejąca każdego dnia o jeden.
Monotoniczność, którą z wieloma ludźmi dzielę
i powstaje niezły zbiór- rzeczywisty naturalnie.
A jego elementy wciąż się mnożą…
Można coś skrócić i wyciągnąć przed nawias.
To już jednak zbyt trudne, to niemożliwe dla nas.
Umiem liczyć i cóż mi z tego?
Nawias w życiu jest zupełnie nie tym samym,
czym w matematycznej kolejności działań.
