Nie miej za nic tej Zieleni,
która żyje tak jak Ty,
była, gdy się obudziłeś,
będzie, kiedy zamkną drzwi.
Nie miej za nic tej Ciszy,
która wielką skrywa siłę,
więc usiądź i wysłuchaj,
gdy poprosi Cię na chwilę.
Nie miej za nic tej Poezji,
która kołysze Cię do snu,
jak swe dziecko cię otula
matczynym kocem słów.
Nie miej za nic tej Miłości,
która obok Ciebie śpi,
choć potrafisz ją oddalić,
bez niej nie masz nic.
